De dolfijn en het meisje

‘Een ieder mag lezen over die bijzondere vriendschap tussen een dolfijn en een meisje’

Over de inhoud

Anne’s lievelingsdieren zijn dolfijnen. Als er tijdens een strandvakantie een dolfijn dicht bij de kust zwemt, weet zij dat híj het is waar ze zo lang op heeft gewacht. Nadat ze samen gezwommen hebben, brengt dit veel teweeg in haar eigen leven, thuis en op school. Van een grootmoederdolfijn krijgt ze een opdracht mee, waarvan ze dacht dat die makkelijk zou zijn, maar dat is niet zo … Hoe kan ze tóch vertrouwen dat alles goed komt? En hoe kan zij over de boodschap van de dolfijnen vertellen als niemand echt wil luisteren?

Voor kinderen

Lieve kinderen. Ik werkte ooit in het dolfinarium. Kinderen die het moeilijk hadden, mochten daar komen spelen met de dolfijnen. Een beetje moeilijk hebben wij het allemaal wel eens, maar ‘altijd moeilijk’ is heel veel. Die kinderen mochten dichter bij de dolfijnen komen en leren dat het leven ook fijn is.

Ze leerden om anders naar lastige dingen te kijken. Dat je om hulp kan en mag vragen. Dat er, naast alles, altijd dingen zijn die je goed kan en waar je blij van wordt. De dolfijnen lieten de kinderen en hun ouders al die dingen herinneren. Dieren kunnen dat. Ik werd er zelf ook blij van. Iedereen trouwens met wie wij daar werkten voor een organisatie die Stichting SAM heette. Die regelde dat dit kon. Tijdens dat mooie werk groeide het verlangen in mij dat veel meer kinderen van de dolfijnen zouden kunnen genieten. Ook als het niet mogelijk is dat iedereen zo dicht bij de dolfijnen kan komen als die bofferds die het moeilijk hadden. Zo zie je trouwens maar dat nadelen ook voordelen kunnen hebben! Ik leerde ondertussen zelf dat je niet letterlijk dicht bij dolfijnen hoeft te zijn om ze toch te kunnen voelen. Als ik thuis al aan ze dacht werd ik er blij van. Zomaar als extra cadeautje. Dit kun je natuurlijk met alles hebben waar je met plezier aan denkt. Je lievelingsdier of alles en iedereen waar je van houdt.

 

Leeftijdscategorie: 9 tot 12 jaar

Voor volwassenen

Dit boek is een kinderboek, maar net zo goed een boek voor volwassenen. Het beschrijft het contact tussen een dolfijn en een meisje. Letterlijk, al samen zwemmend, maar ook vanuit het onzichtbare. Het boek heeft vele lagen. De verhaallijn zelf beschrijft de ervaring van een open, toegankelijk meisje en hoe zij reageert op de volwassen wereld die haar, in eerste instantie, niet kan volgen.

Het boek is ook een uitnodiging naar dieper luisteren naar je kind en naar elkaar. Wat wil er werkelijk gezegd worden en tot expressie komen? Hoe kunnen wij de innerlijke, nog ongeschoolde wijsheid van een kind meenemen naar een volwassenheid die levendig blijft met een open blik?

Het boek kan ook simpelweg een aanleiding zijn voor een gesprek over (kinder)verlangens en gevoelens daarin. Over authenticiteit en die durven leven. Over ‘moeten wachten tot de tijd rijp is’. Geduld leren oefenen om de innerlijke kracht te scholen die groeit naar zelfstandigheid. En het boek beschrijft het geschenk van het leven zelf. Dat altijd en voor iedereen onverwachte cadeautjes heeft, zowel ondersteunend als confronterend. Hoe kunnen we deze uitpakken en ook van moeilijke dingen iets moois maken? In het leven van (onze) kinderen, maar ook in het leven van ons als volwassene? De ontmoeting met een dolfijn kan net zo goed ingevuld worden voor ieder lievelingsdier dat een kind heeft (of jij als volwassene!), of alles waarvan gehouden wordt en als waardevol wordt ervaren. Ik hoop dat het boek zijn weg vindt en met net zo veel liefde gelezen wordt als waarmee ik het geschreven heb, in het contact met deze bijzondere dieren, de dolfijnen.

De mooie tekening op de voorkant

De mooie tekening op de voorkant van het boek is gemaakt door de kunstenaar Alejandro Chavez Saenz. Ik had ooit een foto van een schildering gekregen die hij gemaakt had. Die kreeg ik jaren geleden van mijn vader.

Wat had mijn vader die indertijd mooi uitgekozen voor mij. Het was mijn lievelingsschilderij. Zo mooi, zo echt, zo met alles erop dat ik belangrijk vind. Die schildering lijkt op het schilderij van het boek en toch is het anders. Ik dacht: wat zou het een feest zijn als Alejandro de voorkant wil maken voor mijn boek. Mijn vader leefde ondertussen niet meer. Maar dat voelde niet zo, want hij had toch maar gezorgd dat ik, na zijn overlijden, Alejandro leerde kennen. En Alejandro zei: ‘Ja, dat wil ik. Leuk, ik ben best druk, maar toch heb ik er zin in. Ik heb zelf vroeger met dolfijnen gewerkt in Peru, waar ik geboren ben.’

Dank je wel, Alejandro, dat je zo’n mooie voorkant schilderde. Precies de goede voor dit boek. Het kon niet mooier!

Kunstenaar Alejandro Chavez Saenz